.: Sauny w Niemczech :.

W recepcji otrzymujemy kluczyk od szafki z chipem. Rownież tym chipem można regulować należności za zabiegi i gastronomię. Do szatni schodzimy poniżej poziomu parteru. Szatnia koedukacyjna. Szafki wąskie, ale wysokie. Tuż obok kabiny przebieralni, ale tradycyjnie przy nas nikt z nich nie korzystał. Prysznice przed wejściem do części basenowej, oddzielne dla pań i panów.

Część saunowa mieści się w bocznej części budynku, na drugim piętrze. Możemy tam wejść klatką schodową albo wjechać windą. Przy wejściu na bramce musimy użyc naszego chipa. Zaraz za bramką skromny barek, połączony razem z częścią do odpoczynku. Kierując się w prawo dochodzimy do trzech saun, kabiny śnieżnej, łaźni parowej, jacuzzi, baseniku z zimną wodą do schłodzenia się, oraz cebrzyka na ruchomym wysięgniku i dwóch pryszniców. Tuż obok niewielkie pomieszczenie ze szklanymi drzwiami i widokiem na basen. Jest jeszcze pomieszczenie do zabiegów błotnych kąpieli i hamam, ale to już za dodatkową opłatą. Same sauny dość duże. Pierwsza z nich to bio -sauna, z grą świetlną, o temperaturze 45 stopni. Druga sauna o temperaturze 60 stopni. W środku na jedej ze ścian wisi płynacy strumyk, z którego dobiega śpiew ptaków. Trzecia o temperaturze 90 stopni. W każdej z nich duże okno, więc saunując możemy oglądać i podziwiać park zdrojowy. Ławy we wszystkich saunach czyste. Nie widać znaków zużycia.

Co godzinę w dwóch z nich odbywa się naparzanie. Brak niestety informacji zegarowej o naparzaniu i trzeba spytać o to personel. Minusem może być młody personel obsługujący część saunową. Nie bardzo jeszcze sobie radzi z ceremonią naparzania. Jest ona bardzo oszczednosciowa jak program kanclerza Niemiec. Naparzanie trwa nie więcej niż 3 do 4 minut. Gama zapachów bardzo uboga i powtarza się co 2 godziny. Praca ręcznikiem ze strony personelu ograniczała się w zasadzie tylko do ruchu nazywanego przez Niemców helikopter. A szkoda. Cebrzyk z miksturą do naparzania, choć był pełen, to zużywany był tylko do połowy. Druga połowa musiała wystarczyć do naparzania w drugiej saunie. Naparzanie podzielone było zaledwie na dwie części, bez finału. Brakowało nam tego co znaliśmy już z Lubbenau, Berlina, czy Frankfurtu\O. Po tak krótkim naparzaniau pozostawał niestety niedosyt.

Po wyjściu z sauny kierujemy się do śnieżnej kabiny. To bardzo fajna sprawa, szczególnie o tej porze roku. Mamy namiastkę zimy w środku wiosny lepiąc sobie małego bałwana i rzucając się małymi śnieżkami. Wspomniałem o prysznicach. Na ich ścianach są po trzy przyciski, gdzie po naduszeniu żądanego programu, oprócz wody mamy do dyspozycji gamę zapachową w postaci mgły oraz zmienną temperaturę strumienia. To dość ciekawe i oryginalne miejsce. Obok znajduje się łaźnia parowa na około 10 osób. Wnętrze przypomina trochę to z Blub w Berlinie. Plastiku niewiele a dominuje niebieska ceramika. Brakuje tylko gamy zapachowej pary wydobywającej się spod kamiennych ław.

Po środku części saunowej znajduje się jacuzzi na 6 osób. Woda w nim niestety nie solankowa, ale też fajnie. Jeśli zmęcza nas trudy saunowania, możemy wyjść na taras widokowy, a zarazem wypoczynkowy znajdujęcy się na dachu części saunowej. W słoneczne dni można się tu opalać bez tekstyliów na jednym z 10-ciu leżaków. Taras tonie w zieleni, a dookoła rozciąga się widok na jezioro, baseny termalne, oraz okoliczne domy i ogrody. Z glosnika umieszczonego w ścianie płynie relaksacyjna muzyka. Nam w tym dniu dopisała słoneczna pogoda, tak więc na tarasie spędziliśmy sporo czasu podziwiając krajobraz i popijając chłodne piwo. Ilość ludzi w saunie zmieniała się w zależności od pory dnia. Wieczorem zrobiło się trochę ciaśniej, ale tlumów jednak nie było. Wiekszosc gości traktuje to miejsce jako przerywnik w swoim pobycie w termach. Sporo młodych ludzi odwiedzających tę część. Proporcje płci wyrównane, a momentami z dominacją płci pięknej.

Aquamagis Plettenberg - jest to kompleks 2 obiektów. Jeden to całkiem interesujący basen z różnego rodzaju atrakcjami oraz zjeżdzalniami (polecam osobiącie), oraz sztuczną falą.

Drugi to kompleks saun. Obowiązuje tutaj nakaz używania ręcznika, aby zachować higienę w saunie oraz całkowity nakaz bycia nago w saunach jak i również w basenach. Obiekt składa się z 7 albo 8 saun różnego rodzaju. Od sauny fińskiej znajdującej się na podwórku (przeprowadzane są w niej baaardzo przyjemne rytuały,co godzinę, w których pracownik rozlewa przygotowany olejek na gorące kamienie, a następnie "wachluje" ręcznikiem w naszą stronę, co daje przyjemne uczucie gorąca wraz z cudownym zapachem; jest to możliwe w kilkunastu różnych wariantach zapachowych,dodatkami miodu, soli lub gałązek brzozowych oraz adekwatnie do sezonu dodatkami) po saunę opalaną drewnem (również na podwórku), saunę suchą, parową, oraz infrared.

Co do ochłodzenia: dostępne są prysznice z zimną wodą (również na podwórku), świeży lód, który ciągle wylatuje z tajemniczej rury:) basenik z lodowatą wodą (wg mnie temp to 1C), oraz duży basen również do pływania znajdujący się na podwórku.

Dodatkowo, co jest bardzo fajną rzeczą - jest również restauracja. Można w niej zjeść mały obiad, przekąskę, wypić sok, koktajle owocowe (schorle) lub co preferuję w trakcie maratonu saunianego, zimny Radler (delikatne, mało procentowe piwo, pomieszane ze sprite'm). Rzeczy które bierzemy w restauracji, doliczane są do rachunku za pomocą "zegarka - kluczyka" za które płacimy przy opuszczaniu obiektu w kasie. W obiekcie poza odgłosami ludzi słychać jedynie wodę która spływa z fontanny na środku hallu.

Mamy możliwość rozłożenia się na leżaku w środku, jak i na zewnątrz obiektu (co polecam, ze względu na piękne widoki gór oraz lasów położonych na terenie Północnej Westafalii).

Przy wejściu warto określić się, gdzie chcemy się udać, bo od tego uzależniona jest póżniejsza cena. Otrzymujemy na rękę chip, którym dokonujemy wszelkich płatności na terenie całego obiektu. Na kolorowym pasku oprócz chipa mamy numer swojej szafki .Szafki ubraniowe nie za duże , więc uwaga na duże torby. Szatnia koedukacyjna.

Zaraz po wyjściu z szatni kierujemy się w prawo do części Sauna i Wellnesslandschaft. Aby wejść do niej musimy zalogować się chipem na bramkach wejściowych. Wejścia do tej strefy są dwa. Jedno od strony wspomnianej głównej szatni, a drugie od strony pola namiotowego.

Tuż po wejściu mamy budynek z toaletami i prysznicami, oddzielnymi dla pań o panów. Całość części saunowej tonie w naturalnie wkomponowanej zieleni. Poruszamy się wyznaczonymi alejkami. Całość budowli stylizowana jest na wzór architektury basenu południowego oceanu. Stąd nie znajdziemy tutaj saun i budowli przypominających surowość i prostotę budowli ze Skandynawii. Poza małymi wyjątkami sauny, łażnie parowe, wkomponowano w groty przypominających piaskowiec, skały wulkaniczne. Jedna z saun umieszczona jest w domku na palach i wchodzimy do niej po dość stromych schodach. Sauny, łaźnie są naprawde duże. Mogą pomieścić do kilkudziesięciu osób na raz. Co ciekawe, nigdzie nie znajdziemy metalowych wieszaków do powieszenia np.ręcznika czy szlafroka. W tym celu wykorzystano sprytnie pozbawione kory pnie drzew z kikutami gałęzi. To bardzo proste i bardzo pomysłowe rozwiązanie. Sauny i łaźnie są o różnych temperaturach i gamie zapachowej. W środku duże kamienne piece. Nam udało się uczestniczyć w dwóch naparzaniach. Jedno o zapachu truskawkowym, a drugie o zapachu mentolu. Do naparzania wykorzystuje się nie mieszankę wody i środków zapachowych, ale mieszankę lodową. Daje to naprawde wspaniały i długotrwały efekt zapachowy w saunie. Po wyjściu z sauny lub łazni parowych do naszej dyspozycji są przepięknie wkomponowane prysznice, działające z różnymi rodzajami strumienia i temperatury, mgły zapachowej itp. Jest również miejsce z lodową studnią, gdzie można natrzeć swoje ciało lodem. Nie zabrakło też drewniango cebrzyka, wiszącego nad głową, gdzie za jednym pociągnięciem sznura wylewamy całą zawartość na siebie. To robi na człowieku wrażenie. Brak basenu rekompensują nam dwa dość duże jacuzzi.

Po trudach saunowania możemy wypocząć na licznych leżakach. Miejsca odpoczynku są zazwyczaj oddzielone zielenią pozwalając na relaks i wypoczynek. Nam najbardziej podobało się miejsce przypominające piaszczystą plażę. Odpoczywając na leżakach, chłodziły nas delikatne podmuchy wiatru.

Do dyspozycji gości znajduje się duża część gastronomiczna. Korzystając z niej pamiętajmy, aby za każdym razem po realizacji i płatności zamówienia otrzymać paragon. Warto wiedzieć ile płacimy za kawę lub piwo. Przyda nam się to też do ewentualnej reklamacji przy płaceniu za nasz pobyt w Tropikalnej Wyspie. Błędy cenowe się zdarzają dość często, czego byliśmy świadkami. Niestety, bariera językowa jest spora. Wszystko tylko w języku niemieckim.

W czasie naszego pobytu, ruch w tej części nie był za duży. Podczas naparzania frekwencja wynosiła około 10 osób w saunie. Proporcje pół na pół. To bardzo mało jak na możliwości tych saun. Być może to jeszcze nowość i trzeba trochę poczekać na większą ilość miłośników sauny. A może ruch zacznie się jak zwykle jesienią. Nam zabrakło tutaj informacji, czy to strefa nagości, czy tekstylna. Obecnie panował tu tzw. mix. Większość gości korzystała z dobrodziejstw tego miejsca nago, podobnie jak my. Zdarzały się jednak osoby wchodzące w kostiumach do saun i łaźni. Obsługa nie zwracała na to uwagi. Pełna tolerancja. Nasi spotkani rodacy, raczej nie pozbywali się tekstyliów. Chyba z powodu panującego ciepła nie zauważyłem też osób w szlafrokach, czyli niemieckiej sauna-eteykiety. Czas pokaże jakie wykrystalizują się tutaj zwyczaje. Czy będzie to strefa prawdziwej tolerancji, czy sztywnego niemieckiego regulaminu?